بی مصیبت گریه بر طبع درشتت سود نیست

سنگ اگر مرد است ، جای شیشه ، سندان بشکند

لقمه ای بر جوع مردمخوار غالب می شود

به که دانا گردن ظالم به احسان بشکند

سنگ در آتش فکن تا آبش آسان بشکند

بر سر بی مغز بیدل تا به کی لرزد دلت

جوز پوچ آن به که هم در دست طفلان بشکند