رنگ گل آید به صدا گر پر بلبل شکند

حسن کلاه هوسی گر به تجمل شکند

به که دل از ما ببرد بر سر کاکل شکند

بس که به گلزار وفا مشترک افتاده حیا

مجملت آمد به نظر پرده تفصیل هدر

جزو پراکنده مباد آینه ی کل شکند

شمع عا بساط طرب است آنکه درتن دشت قعب