کاش درین بحر سراب آبله ای پل شکند

پایه اقبال بلند آنهمه چون شمع مچین

کاخرکارت به عرق شرم تنزل شکند

از طلب هرزه درا چند دهی زحمت پا

دل چه کند با من وما تا شود ایمن زبلا

کوه هم آخر ز صدا شیشه به قلقل شکند

سیری چشم است همان جرعه کش دور غنا