سیری چشم است همان جرعه کش دور غنا

کاش درین بحر سراب آبله ای پل شکند

دل چه کند با من وما تا شود ایمن زبلا

کوه هم آخر ز صدا شیشه به قلقل شکند

رنگ خمار تو مگر این دو قدح مل شکند

صبح زشبنم همه تن چشم شد ازشوق چمن

هرکه درین باغ رسید آینه بر گل شکند