عرق که جبهه تسلیم سرفکنده اوست

چه شیشه ها که نه در پای تاک می فکند

ز امتلا مپسندید خواری نعمت

که شاخ میوه ز سیری به خاک می فکند

گره به رشته ما شرمناک می فکند

رهت گل است به آهستگی قدم بردار

که جهد لکه به دامان پاک می فکند