صبح طربگاه شرر خنده مکرر نکند

شبنم بی بال و پریم آینه پرداز تری

طاقت ما غیر عرق پیشه دیگر نکند

تاب و تب عشق و هوس نیست کفیل دو نفس

شد ز ازل چهره گشا عجز ز پیدایی ما

مو ننهد پا به نمو تا قدم از سر نکند

دل بگدازید به غم دیده رسانید به نم