دل بگدازید به غم دیده رسانید به نم

صبح طربگاه شرر خنده مکرر نکند

شد ز ازل چهره گشا عجز ز پیدایی ما

مو ننهد پا به نمو تا قدم از سر نکند

شیشه خمی تا نخورد باده به ساغر نکند

نیست ز هم فرق نما انجمن و خلوت ما

طایر گلزار یقین سر به ته پر نکند