دامن مستی به آسانی نمی آید به دست

خامه الفت نمی دانم چه انشا می کند

گه تغافل می تراشد گاه نیرنگ نگاه

جلوه را آیینه ما سخت رسوا می کند

باده خونها می خورد تا نشئه پیدا می کند

در زیان خویش کوش ای آنکه خواهی نفع خلق

مومیایی هم شکست خود تمنا می کند