در زیان خویش کوش ای آنکه خواهی نفع خلق

جلوه را آیینه ما سخت رسوا می کند

دامن مستی به آسانی نمی آید به دست

باده خونها می خورد تا نشئه پیدا می کند

مومیایی هم شکست خود تمنا می کند

غنچه می گویدکه ای در بندکلفت ماندگان

عقده دل را همین آشفتگی وامی کند