آخر این تخم محبت ریشه پیدا می کند

یاس دل کم نیست گر خواهی ز خود برخاستن

نشئه واری از شکست این شیشه پیدا می کند

حسرت پیکان او بی ناله نپسندد مرا

دل وفا، بلبل نوا، واعظ فسون ، عاشق جنون

هرکسی در خورد همت پیشه پیدا می کند

عرصه آفاق جای جلوه یک ناله نیست