هر قدر خون می خورد این شیشه قلقل می کند

هرکجا آیینه حسن جنون گل می کند

دود سودا بر سر ما نازکاکل می کند

بر لب ما، خنده یکسر شکوه درد دل است

سینه چاک شوقم از فکر پریشانم چه باک

هرکه گردد شانه ، یاد زلف و کاکل می کند

دل چسان با خامشی سازد که یاد جلوه ات