فهم خود بیش از خرابیها خرابم می کند

در محیط دشمن من انفعال ناکسی است

زان سرکو بهر راندن شرم آبم می کند

کاش بر بنیاد موهومی نمی کردم نظر

در عقوبت خانه ننگ دویی افتادهم

ما و تو چندان که می بالد عذابم می کند

گرد شبنم پیشتاز صبح ایجاد من است