پوست بر تن انتظار مغز معنی می کشم

عشق از دیوان خورشید انتخابم می کند

مخمل و دیبای جاهم گر نباشدگو مباش

بوریای فقر هم تدبیر خوابم می کند

آخر این جلدی که می بینی کتابم می کند

شکر پیری تا کجا کوبم که این قد دوتا

صفر اعداد خیال او حسابم می کند