سایه افسرده ام لیک التفات نیستی

آخر این جلدی که می بینی کتابم می کند

شکر پیری تا کجا کوبم که این قد دوتا

صفر اعداد خیال او حسابم می کند

آفتابم می کند گر بی نقابم می کند

من نمی دانم که ام در بارگاه کبریا

حلقه بیرون دربیدل خطابم می کند