ناله به شعله می تپد حلقه داغ گو مباش

بلبل اگربه خون تپد غنچه سخن نمی کند

از عزبی به طبع خود جمع مکن مواد ننگ

شوهر خویش می شود مرد که زن نمی کند

شمع بساط بیکسان ساز لگن نمی کند

زخم تو آنچه می کند با دل خستگان عشق

صبح نکرده با هوا، گل به چمن نمی کند