می پرد رنگ و مرا از بزم بیرون می کند

ناتوانی باز چون شمعم چه افسون می کند

بیش از آن کان پنجه بیباک بربندد نگار

سایه برک حنا برمن شبیخون می کند

خلق ناقص این کمالاتی که می چیند به هم