می چکد اشکم ز چشم و خاک را بو می کند

این چنین کز ناتوانیها شکستم داده اند

گر رسد چینی به یادم نوحه بر مو می کند

بسکه یاران در همین ویرانه ها گم گشته اند

روز بازار تعین آنقدر مالوف نیست

خلق چون شب شد دکان در چشم آهو می کند

ناتوانی هم به جایی می رسد، مردانه باش