با توکل کس نمی پرداخت گر می داشت شرم

خلق چون شب شد دکان در چشم آهو می کند

ناتوانی هم به جایی می رسد، مردانه باش

سایه کار قاصد مطلب به پهلو می کند

دستگاه نعمت بی خواست بدخو می کند

طبع ظالم در ریاضت مایل اصلاح نیست

تیغ را تدبیر خونریزی تنک رو می کند