شبهای تار ذره به روزن چه می کند

با هستی ام وداع تو و من چه می کند

با فرصت نیامده رفتن چه می کند

بخت سیه زچشم کسان جوهرم نهفت

فریاد از که پرسم و پیش که جان دهم

کان غایب از نظر به دل من چه می کند

هستی برای هیچکس آسودگی نخواست