هستی برای هیچکس آسودگی نخواست

شبهای تار ذره به روزن چه می کند

فریاد از که پرسم و پیش که جان دهم

کان غایب از نظر به دل من چه می کند

گر دوست این کند به تو دشمن چه می کند

تیغ قضا سر همه درپا فکنده است

گردون درین مصاف به جوشن چه می کند