گر تغافل می نماید عذرخواهی می کند

نیست بی جوهر نیام از پهلوی اقبال تیغ

صحبت مردان محنت را سپاهی می کند

حسن می داند تقاضای جنون عاشقان

بس که پیشیم از گروتازان میدان امل

باد محشر هم قفای ما سیاهی می کند

در گلستانی که حرف سرو او گردد بلند