بی تامل هرزه نالیهایم از خود می برد

کفر چون هموار شدکار مسلمانی کند

نامه ای دارم بهار انشا که طبع بلبلش

چون صریر خامه پیش از خط غزلخوانی کند

کاش چون بند نی ام خجلت گریبانی کند

شرم بیدردی عرق می خواهد ای بیدل مباد

بی نمی ها دیده را محتاج پیشانی کند