دستی که نیست چون مژه جز بر قفا بلند

یارب چه سان کنم به هوای دعا بلند

صد نیستان تهی شدم از خود ولی چه سود

هویی نکرد گردن از این کوچه ها بلند

عجزم رضا نداد به رعنایی کلاه