نه فلک در جلوه آمد از تپیدنهای دل

تیغ از جوهر رگ گردن کند مشکل بلند

سایه تمکین نازت هر کجا افتاده است

سبزه چون مژگان شود از خاک آن منزل بلند

تاکجا رفته ست یارب گرد این بسمل بلند

کاروان یاس امکان را غبار حسرتم

هرکه رفت از خویشتن ، کرد آتشم در دل بلند