پای از خود رفتن ما بود سر برداشتن

نیست ممکن گردن موج از سر ساحل بلند

چشم اهل جود اگر می داشت رنگی از تمیز

اینقدر هرگز نمی شد ناله سایل بلند

موج بی تمکین ما زین بحر شد غافل بلند

ما ز صد دیوان به یک مصرع قناعت کرده ایم

نشئه صهبا چه دارد فطرت بیدل بلند