این خیمه در فضای دل تنگ می زنند

در باغ اعتبارکه ناموس رنگ و بوست

رندان ز خنده گل به سر ننگ می زنند

گردون حریف داغ محبت نمی شود

یاران چو گردباد که جوشد ز طرف دشت

دامن به زیر پا به هوا چنگ می زنند

طاووس ما خجالت اظهار می کشد