پر سرکش است حسن ، همان به که بیدلان

رنگ شکسته کاش به ما روبرو کنند

مضمون تازه بی نقط انتخاب نیست

هرجا دلی بود گرو زلف او کنند

آیینه داری دل بی آرزو کنند

ای خرمنت هوا نشوی غره نفس

زین ریشه ها که سیر خزان در نمو کنند