آیینه داری دل بی آرزو کنند

مضمون تازه بی نقط انتخاب نیست

هرجا دلی بود گرو زلف او کنند

پر سرکش است حسن ، همان به که بیدلان

ای خرمنت هوا نشوی غره نفس

زین ریشه ها که سیر خزان در نمو کنند

حیرت متاع گرمی بازار وهم باش