شوخی نشو نما رستن مو دارد و بس

جز به آهنگ درون از چه برون می آیند

آمد و رفت نفس هر قدم آفت دارد

هرزه تازان همه بر رخش حرون می آیند

نخلها سر به هوایند و نگون می آیند

چه هوا دود دماغی ست که در دیده وهم

آفتابند گر از ذره فزون می آیند