همه ماضی ست کجا حال و کدام استقبال

از رگ گل همه محراب دعا می بیند

به که ما نیز چو شبنم عرقی آب شویم

کان گلستان حیا جانب ما می بیند

دیده هر سو نگرد رو به قفا می بیند

بس که کاهیده ام از درد تمنا بیدل

موی دارد به نظر هرکه مرا می بیند