سر ی که تیغ تو باشد چو شمع کردن نازش

سپند بزم تو گویند هیچ جا ننشیند

خدا کند که به گوش دل این صدا ننشیند

چه دولت است که از دوش ما جدا ننشیند

بر آستان توگرد نیاز سجدoپرستان

نشسته است به نازی که هرکجا ننشیند