به محفلی که نگاهت عیار حوصله گیرد

چه دولت است که از دوش ما جدا ننشیند

بر آستان توگرد نیاز سجدoپرستان

نشسته است به نازی که هرکجا ننشیند

حیا به روی کس از شوخی حیا ننشیند

ز اختراع ضعیفی است اینکه سعی غبارم

به هیچ جا چو خط از خامه بی عصا ننشیند