به وحشتی بگذر بیدل از محیط تعلق

که تا به حشر نشستن به جای ما ننشیند

ز آفتاب قیامت فسانه چند شنیدن

کسی به سایه دیوار التجا ننشیند

که نقش پای تو چون موج برقفا ننشیند