چون موج به گوهر آشنا بود

در راه تو هرچه از غبارم

برداشت فلک کف دعا بود

هر آه که برکشیدم از دل

دل نیز چو سینه استخوان داشت

تا یاد خدنگ او هما بود

بشکست دل و نکرد آهی