زاهد نبرد یک سر مو بوی انفعال

بر ما مکرر آنچه نمودند قند بود

سعی غبارصبح هوای چه صید داشت

تا آسمان گشادن چین کمند بود

در شانه هم هزار دهن ریشخند بود

آشفت غنچه ای که گلش کرد دامنی

سیر بهار امن گریبان پسند بود