حلقه را از شوخ چشمی ، جا برون در بود

این زمین و آسمان هنگامه شور است و بس

گر بود آسودگی ، در عالم دیگر بود

عاشقان پر بی کس اند، از درد نومیدی مپرس

هستی ما را تفاوت از عدم جستن خطاست

سایه آخر تا چه مقدار از زمین برتر بود

خدمت دل ها کن اینجا کفر و دین منظور نیست