راحتی جستیم و واماندیم از جولان شوق

وسعت این عرصه نیرنگ مژگان وار بود

سرمه عبرت عبث از وضع دهر انباشتیم

دیده ما را غبار خویش هم بسیار بود

تا نشد منزل نمایان را ما هموار بود

گرد حسرت اینقدر سامان بالیدن نداشت

ما همان یک ناله ایم اما جهان کهسار بود