نی به هستی محو شد شور دویی نی در عدم

تا نشد منزل نمایان را ما هموار بود

گرد حسرت اینقدر سامان بالیدن نداشت

ما همان یک ناله ایم اما جهان کهسار بود

هرکجا رفتیم بیدل خانه در بازار بود