دست اگر بر خویش می زد زین وضوها پاک بود

آدمی کاثار تنزیهش رجوع خاک بود

خاک ماکز وهم رفعت ننگ پستی می کشد

گر تنزل کردی از اوج غرور افلاک بود

هیچکس بر فهم راز از نارسایی پی نبرد