رنگ شکسته ام پر چندین خدنگ بود

حیرت کفیل یکمژه تمهید خواب نیست

آینه داغ سایه دیوار زنگ بود

آهی نکرد گل که دمی از خودم نبرد

بیدل به جیب خویش فرو برد حیرتم

چشم به هم نیامده کام نهنگ بود