جلوه عیش و الم یکسر به موهومی گذشت

ورنه حسنش را سواد هردو عالم خال بود

غیر را در دل شکوه عشق گنجایش نداد

خانه خورشید از خورشید مالامال بود

عمر را کیفیت تصو یر ماه و سال بود

ماجرای سایه از خورشید هم روشن نشد

رفتنم از خویش، یا، زان جلوه استقبال بود