ز بخت شکوه ندارم که نخل شمع مرا

هوس اگر همه عنقاست نامه بر نبود

به کارگاه تآمل همان دل است نفس

گره به رشته کارم کم از گهر نبود

بهار سوختنی هست اگر ثمر نبود

به رنگ ریگ روان رهنورد سودا را

به غیر آبله پا گل سفر نبود