طلسم حیرت ما منظر تجلی اوست

کسی چو جاده در این دشت راهبر نبود

ز بس که الفت مردم عذاب روحانی ست

فشار قبر چو آغوش یکدگر نبود

غرور حسن ز آیینه بی خبر نبود

به غیر ساز عدم هرچه هست رسوایی ست

مباد سایه شب بر سر سحر نبود