به غیر ساز عدم هرچه هست رسوایی ست

فشار قبر چو آغوش یکدگر نبود

طلسم حیرت ما منظر تجلی اوست

غرور حسن ز آیینه بی خبر نبود

مباد سایه شب بر سر سحر نبود

زبان چه عافیت اندوزد از سخن بیدل

ز عرض نغمه خود، ساز صرفه بر نبود