تخته مشق حوادث کرد ما را عاجزی

چون نکاح دختر رز در شب آدینه بود

خاک شد فطرت ز پستی لیک مژگان برنداشت

ورنه از ما تا به بام آسمان یک زینه بود

زخم دندان بیشتر وقف لب زیرینه بود

در جهان بی تمیزی چاره از تشویش نیست

ما به صد جا منقسم کردیم و دل در سینه بود