هر کجا گل کرد روز ما همان بیگاه بود

چون شرر اقبال هستی بسکه فرصت کاه بود

بر خیال پوچ خلقی تردماغ ناز سوخت

شعله هم مغرور گل از پرده های کاه بود

فهم ناقص رمز قرآن محبت درنیافت