نام هم بهر فرورفتن زمینی کنده بود

خلق از بی اتفاقی ننگ خفت می کشد

پنبه ها ربطی اگر می داشت دلق و ژنده بود

آرزوها در کمین نقب شهرت خاک شد

صورت آیینه جز مستقبل تمثال نیست

بی تکلف رفته ما بود اگر آینده بود

نرگسستانهاست گلجوش از غبار این چمن