با همه عبرت زتوفیق طلب ماندیم دور

کاروان در گرد آواز درا خوابیده بود

ای مکافات عمل پر بیخبر طی گشت عمر

در وداع هر نفس صبح جزا خوابید ه بود

چشم مالیدیم اما پای ما خوابیده بود

ما گمان آگهی بردیم ازبن بی دانشان

ورنه عالم یک قلم مژگان گشا خوابیده بود