ما گمان آگهی بردیم ازبن بی دانشان

در وداع هر نفس صبح جزا خوابید ه بود

با همه عبرت زتوفیق طلب ماندیم دور

چشم مالیدیم اما پای ما خوابیده بود

ورنه عالم یک قلم مژگان گشا خوابیده بود

عمرها شد انفعال غفلت از دل می کشیم

این ستمگر ساعتی از ما جدا خوابیده بود