زندگی افسانه نیرنگ مژگان که داشت

این ستمگر ساعتی از ما جدا خوابیده بود

سرکشی کردیم از این غافل که آثار قبول

در تواضع خانه قد دوتا خوابیده بود

هرکه را دیدم درین غفلت سرا خوابیده بود

فتنه خویی از تکلف کرد بیدارم به پا

چون منی در سایه برگ حنا خوابیده بود